Τα πολιτικά ημερολόγια

*********************************** Μόλις παρακολούθησα βίντεο κομμωτή που "μεταμορφώνει" μια πελάτισσα από καστανή σε κοκκινομάλλα και ενώ συζητούν της λέει: "Όσο περιποιούμαστε τον εαυτό μας, τόσο δείχνουμε ότι τον σεβόμαστε. Μας αξίζει ο σεβασμός ο δικός μας και των άλλων". Έχω να πω 2-3 πράγματα πάνω σε αυτό. Καταρχάς, αληθεύει ότι είναι καλύτερα να περιποιούμαστε τον εαυτό μας, αλλά η επαγγελματική περιποίηση της εμφάνισης μας δεν σχετίζεται με τίποτα άλλο εκτός από το οικονομικό μας επίπεδο και την ματαιοδοξία μας. Για την ακρίβεια το χτένισμα των μαλλιών μας από κομμωτές ή το επαγγελματικό μανικιούρ, ή το κόντυμα της φούστας από μοδίστρα, μάλλον δείχνει ότι αφαιρούμε την εποπτεία του εαυτού μας από εμάς τους ίδιους και την αναθέτουμε σε τρίτους. Η ανάθεση δεν είναι ποτέ καλό σημάδι, από την πολιτική έως το μανικιούρ. Έτσι κι αλλιώς, πολλές φορές τα αποτελέσματα της είναι ολέθρια, αφού π.χ. πολύς κόσμος βγαίνει από κομμωτήρια με κεφάλι από ανεπιθύμητο έως γελο...

  Η προώθηση συγκεκριμένων προϊόντων από τους celebrities έχει χάσει κάθε λογική βάση, προ πολλού. Δεν μας φτάνουν τα 18χρονα κοριτσάκια που διαφημίζουν κρέμες σύσφιξης για 50χρονες γυναίκες, τώρα έχουμε και διάσημες 1.80 ύψος και 50 κιλά βάρος να ισχυρίζονται ότι ο μακρόστενος σωλήνας από το H&M "κόβει χρόνια" κι "αφαιρεί κιλά". Στις φωτογραφίες ιδού το μαγικό πάμφτηνο φόρεμα στο ωραίο χακί χρώμα που δείχνει χωρίς μακιγιάζ ακόμα και το ροδαλό πρόσωπο ενός μωρού σαν λάσπη, το οποίο ήδη πάνω στην Μαγγίρα με το κορμί μοντέλου, πατικώνει το στήθος και δείχνει μεγαλύτερη την κοιλιά. Όσες είστε μεγάλες, χοντρές και κίτρινες, σπεύσατε. Τέτοιο κελεπούρι φόρεμα δεν θα ξαναφανεί! (Μελουζίν)

  Υπερ-γελοίο και προσβλητικό θέαμα του δένδρου που το προστατεύουν οι ΜΑΤατζήδες. Για ποιούς γελοίο και για ποιούς προσβλητικό;   Υπερ-γελοίο θα πρέπει να το βρίσκουν οι ΜΑΤατζήδες. Δεν ξέρω πώς ακριβώς ονειρεύονταν την δουλειά του αστυνομικού, αλλά αποκλείω στους στόχους τους να ήταν η πλήρης στολή, με ασπίδα και γκλομπ για να φυλάνε το δένδρο. Πάλι καλά που δεν είμαστε Αυστραλία, να έρχονται τα Χριστούγεννα μέσα στο κατακαλόκαιρο και να έχουμε ΜΑΤ να παθαίνουν αφυδατωση, ηλίαση κι έμφραγμα προσπαθώντας να προστατεύσουν το χριστουγεννιάτικο δένδρο.    Προσβλητικό πρέπει να το βρίσκουμε όλοι εμείς. Το καλοκαίρι που είχαμε πυρκαγιές κι  έγινε στάχτη η Εύβοια, οι αστυνομία χρησίμεψε για να απομακρύνει με το ζόρι τους πολίτες, με αποτέλεσμα τα δένδρα να καίγονται απροστάτευτα κατά τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα αληθινά και ωφέλιμα δένδρα του δάσους, αυτά που δίνουν εισόδημα στους κατοίκους των περιοχών, αυτά που κρατάνε τα νερά της βροχής ώστε να μην πλημμυρίζει ο τόπ...

  Εξαιτίας της πολιτευόμενης γυναίκας που πρόσφατα αποκήρυξε όλα τα αντισυμβατικά πρότυπα ομορφιάς, δηλαδή όλες τις γυναίκες με τρίχες, τους άντρες χωρίς τρίχες, τους χοντρούς, αυτούς με σπυράκια και δεν ξέρω τι άλλο, πολλοί έσπευσαν να δηλώσουν την αγανακτησή τους προς τον στιγματισμό της φυσικής εμφάνισης. Στην πραγματικότητα η πλειονότητα των δηλώσεων είναι υποκριτικές. Βγαίνουν από άτομα που όχι απλώς ασπάζονται τα καταπιεστικά πρότυπα ομορφιάς, αλλά ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ. Οχι μόνο άτομα όμως, αλλά και επιχειρήσεις καλλυντικών που όλα τους τα έσοδα τα βγάζουν από τη ανασφάλεια των γυναικών, κάνοντας ό,τι μπορούν με τα προϊόντα και τις διαφημίσεις τους να αυξήσουν την ανασφάλειά αυτή και να δημιουργήσουν τεχνητές ανάγκες, για πλαστά προβλήματα.    Η Dove υπεραμύνθηκε εχθές με ανακοίνωσή της στο δικαίωμα στην  ραγάδα, στη τρίχα, στην κυτταρίτιδα κλπ.  Απόλυτη υποκρισία, τυχαία ανακοίνωση που προσπαθεί να πιάσει τον παλμό της στιγμής κι εντελώς ασύμβατη με την ...

  Σήμερα το πρωί μόλις άνοιξα το mail μου, βρέθηκα μπροστά σε αυτό το μήνυμα από φαρμακείο που ψωνίζω "Όλα τα αντηλιακά μείον 55%". Βεβαίως το ξέρω ότι οι διαφημίσεις δεν απαγορεύονται, γνωρίζω ότι και τα φαρμακεία θέλουν να αυξήσουν τον τζίρο τους, ξέρω ότι ο καταναλωτισμός είναι η θρησκεία της Δύσης κι αυτοσκοπός, ωστόσο απορώ πώς υπάρχουν ακόμα επιχειρηματίες που δεν αντιλαμβάνονται σε ποια κατάσταση ζούμε. Η διαφήμιση αυτή είναι ανόητη και απολύτως άτοπη, εκτός κι αν απευθύνεται σε ευκατάστατες κυρίες που χαλαρώνουν δίπλα στην πισίνα τους. Γιατί; Να γιατί: 1)Δεν υπάρχει αναμεσά μας καμία που θα πάει στην παραλία για τους επόμενους 4 μήνες, οπότε δεν χρειάζεται καμία αντηλιακά σώματος. Εκείνες οι γυναίκες που προσέχουν το πρόσωπό τους και φορούσαν έως πέρσι αντηλιακό πόλης, όλες φορούν υφασμάτινη μάσκα για τον covid (και γυαλιά ηλίου στον ήλιο) αφήνοντας μόνο το μέτωπο έξω, για εκείνα τα 10 λεπτά στις 5 το απόγευμα που περιμένουν το λεωφορείο από την δουλειά  ως το σπίτι. ...

Μαζί με τον καταναλωτισμό που αυξάνει, παρουσιάζονται τα πρώτα δείγματα αντίδρασης και κριτικής σε αυτόν. Άρθρα που τονίζουν πως η απόκτηση υλικών αγαθών έχει εξισωθεί με την προσωπική ευτυχία. Άρθρα που αναφέρονται σε θρησκευτική προσήλωση καταναλωτών προς κάποιες εταιρείες και προσωποποίηση των εταιρειών αυτών στην συζήτηση (Η Body Shop είναι απατηλή, η DOVE είναι νεανική) Άρθρα που μιλάνε για ψυχαναγκαστική κατανάλωση και περιπτώσεις ανθρώπων με διαταραχή ψυχαναγκαστικής συσσώρευσης (hoarding) που δεν μπορούσαν να κινηθούν στο σπίτι τους, διότι δεν έμεινε τετραγωνικό εκατοστό ακάλυπτο από πράγματα. Η ερώτηση πόσο επιζήμια για τον πλανήτη είναι η κατανάλωση και η διαρκής αντικατάσταση πραγμάτων που λειτουργούν με άλλα καινούργια, αρχίζει να φουντώνει. Τα βίντεο στο Youtube "πώς να βάλετε τάξη στην ντουλάπα σας" (declutter), ακολουθούνται από άλλα βίντεο υπέρ του μινιμαλισμού "πώς να πετάτε 1 πράγμα την μέρα" και "πώς να φτιάξετε μια γκαρνταρόμπα-κάψουλα μ...

Πέρασαν 25 με τριάντα χρόνια και γύρω στο 90 εμφανίστηκε το επιχείρημα  2) Κατανάλωσε για λόγους status, για να "φανείς". Τα ΜΜΕ ξανά προέβαλαν την αγορά των προϊόντων status με άρθρα όπως "τα 30 πράγματα που πρέπει να αποκτήσεις πριν φτάσεις τα 30" ή "μια τσάντα Σανέλ φοριέται πολύ ωραία με το απλό λευκό Hanes φανελάκι σου". Αυτή η μορφή κατανάλωσης επικεντρώθηκε σε πράγματα που φαίνονται πολύ διότι βρίσκονται πάνω μας, π.χ. τις πολύ ακριβές τσάντες, τα επώνυμα ρολόγια, αυτοκίνητα πολύ ακριβότερα από το οικονομικό επίπεδo μας (στην χώρα μας εμφανίστηκαν οι φοιτητές που χωρίς καθόλου εισόδημα, πήγαιναν στην σχολή 18 χρονών και μία μέρα με δικό τους αυτοκίνητο). Εκείνοι που αγόραζαν τα προϊόντα που προσέδιδαν status, έμπαιναν μέσω των προϊόντων σε αόρατους κύκλους "μυημένων" στα εκλεκτά κι όμορφα πράγματα της ζωής.  (artwork Ben Stainton)

Από το 1950 και μετά σε όλη την Δύση υπάρχει ένας άγραφος νόμος που λέει "κατανάλωσε όσο μπορείς". "Κατανάλωσε" δεν σημαίνει "ψώνισε", σημαίνει "ψώνισε πράγματα που δεν χρειάζεσαι". Ο λογικός άνθρωπος είναι δύσκολο να πειστεί να ψωνίσει άχρηστα πράγματα, αλλάζει κάτι όταν χαλάει και δεν τον εκυπηρετεί πια,  γι αυτό τα ΜΜΕ σε απόλυτη συνεργασία με τους διαφημιστές  έρχονται   να τον πείσουν με διάφορα επιχειρήματα, τα εξής: Α) Κατανάλωσε για να εκμοντερνιστείς.  Το μοντέρνο αντικατέστησε το υπάρχον στους πολύ σοβαρούς τομείς της κατανάλωσης που είχαν μεγάλο κόστος, π.χ. στα έπιπλα. Στις αρχές του 60, τα βαριά από μασίφ ξύλο έπιπλα των σπιτιών -που δεν επρόκειτο να χαλάσουν ποτέ- αντικαταστάθηκαν με άλλα ελαφρότερα, σε πιο λιτές γραμμές, από πρόχειρα υλικά. Χρησιμοποιήθηκε έως και το πλαστικό, το πλεξιγκλας ή το συμπιεσμένο χαρτί, και διαφημίστηκαν με τις κατάλληλες λέξεις, π.χ. ελαφρύ, εύκολο στον καθαρισμό. Αυτό δεν έγινε μόνο στην Αμερικ...

Στην ελληνική τηλεόραση οι διαφημίσεις καλλυντικών των  μεγάλων οίκων σπανίζουν. Εχουμε γλυτώσει από την εικόνα σε κίνηση που δεν σε αφήνει να σκεφτείς καθόλου ποιό είναι το μύνημα, οπότε μας μένει να αποκωδικοποιήσουμε τις στατικές εικόνες  των φωτογραφιών -πιο απλό.  Η φεμινιστική ανάλυση πάνω στις διαφημίσεις καλλυντικών είναι εδώ και δεκαετίες εκτεταμένη. Οι φεμινίστριες κρίνουν ότι οι διαφημίσεις είναι φτιαγμένες έτσι ώστε πρώτα να δημιουργούν ανασφάλειες στις γυναίκες και μετά να προτείνουν τα καλλυντικά που θα τις καλύψουν. Οι διαφημίσεις υπερτονίζουν εκατομμύρια πράγματα που "δεν πάνε καλά" σύμφωνα με ένα ιδεατό πρότυπο: σπυράκια, στίγματα, μεγάλους πόρους, σπασμένα αγγεία, πανάδες ή χλόασμα, ρυτίδες μικρές και μεγάλες, μαύρους κύκλους, γενική χαλάρωση δέρματος, αφυδάτωση. Με τον υπερτονισμό δημιουργούνται οι ανασφάλειες κι αμέσως προτείνουν τα προΙόντα που θα διορθώσουν τα μειονεκτήματα και θα προσφέρουν το ιδεατό.  Το μεγάλο πρόβλημα είναι πως το...

Ο αγώνας για ισότητα των δύο φύλων έχει και τα αρνητικά του, ή μάλλον, τις παρεξηγήσεις του. Ο στόχος ήταν η ισονομία, η ισοτιμία σε ευκαιρίες και η ίση αντιμετώπιση ανδρών και γυναικών για Χ συμπεριφορά. Δεν ήταν στόχος του φεμινισμού να μιμηθεί το ένα φύλο το άλλο στις αδυναμίες του και να γίνουμε όλοι ίσοι, αλλά στα χειρότερα.  Τα στερεότυπα ομορφιάς είναι ένα από τα προβλήματα που έχουν ταλαιπωρήσει πολύ τις γυναίκες, με τα απρόσιτα στάνταρ που βάζουν, με εκείνο το ατέλειωτο κυνήγι της νεότητας, με τον καταναλωτισμό που επιβάλλουν και -κυρίως- με την ψυχική φθορά που προκαλούν σε όσους αισθάνονται πως πρέπει να συμμορφωθούν σε αυτά. Κι ορίστε που μπήκαν κι οι άντρες στο παιγνίδι, σε αυτό το παιγνίδι από το οποίο ο φεμινισμός προσπαθεί να βγάλει τις γυναίκες.  Ιδού μια διαφήμιση για μια αναίμακτη (όπως λέει) ιατρική επέμβαση, με στόχο το lifting, μέσω κάποιων υποδερμικών νημάτων που "σμιλεύουν" το πρόσωπο. Πόσο παραπλανητικά λόγια, μεγαλοπρεπή αλλά ταυτόχρονα κ...

Γνωρίζουμε όλες οτι η μόδα αλλάζει κάθε χρόνο από λίγο και σε βάθος δέκα χρόνων ας πούμε, τελείως. Αλλάζουν οι τάσεις στα ρούχα, στα χτενίσματα και τέλος, στο μακιγιάζ. Ήταν της μόδας τα ιριδίζοντα κραγιόν, μετά τα ματ, έγινε της μόδας στο highlighter, μετά οι ελαφρώς ιριδίζουσες πούδρες, αύριο θα είναι μοδάτο το ματ δέρμα και θα ξαναέρθουν οι πούδρες που στρεοποιούν το μακιγιάζ (όπως ήταν και παλιότερα της μόδας).  Αλλες φορές τα χείλη είναι φυσικά, άλλες ξαναζωγραφισμένα πιο μικρά (20ς), με έντονη καμπύλη στο μέσον από πάνω (50ς), ή από κάτω (90ς). Αλλες φορές τα μάτια έχουν ένα μολύβι που η γραμμή του φτάνει ως τον κρόταφο, άλλες ένα περίτεχνο μουτζούρωμα αντί για γραμμή (το smoky eye).  Η υιοθέτηση της μόδας έχει πρώτα από όλα το αυτονόητο οικονομικό κόστος, αλλά επίσης το πολύ σημαντικό ψυχικό κόστος των αλλεπάλληλων προσπαθειών μας να την προλάβουμε, κι ασφαλώς την ταλαιπωρια επιδιόρθωσης όσων χαρακτηριστικών μας καταστράφηκαν -προσπαθώντας να προλάβουμε το τ...

Καταπληκτικό! Τι ντύσιμο και τι διθυραμβική λεζάντα κάτω από την φωτογραφία! Γραμμένη από αληθινό ζωγράφο, αν δεν κάνω λάθος. Για να το δούμε λίγο καλύτερα... Αυτό το σύνολο μας προτείνει ο οίκος Dolce & Gabbana για τον επόμενο χειμώνα. Μπορεί να μην είμαστε καλλιτέχνες, ίσως δεν ξεχωρίζουμε την ακουαρέλα από την ελαιογραφία, ενδέχεται να θεωρούμε κάποιο σύγχρονο κολάζ σπουδαιότερο από ένα πίνακα του Ρέμπραντ, όμως δεν πειράζει. Αν έχουμε τον μισθό του executive ή του χρηματιστή, μπορούμε να μεταμφιεστούμε σε  καλλιτέχνες φορώντας αυτό το πανάκριβο σύνολο. Όταν θα το φορέσουμε δεν θα είναι Απόκριες όπου όλα επιτρέπονται, θα είναι μια καθημερινή. Άραγε ποιό είναι το νόημα αυτού του ρούχου  και γιατί το διαλέγει κάποιος; Η λεζάντα της φωτογραφίας μάς διαφωτίζει υποτίθεται, ισχυριζόμενη ότι το ρούχο αποτίει φόρο τιμής στις καλές τέχνες και στην διατήρηση της κληρονομιάς. Ποιάς κληρονομιάς, της ζωγραφικής; E, όχι δα! Αν είμαστε κληρονόμοι, θα ζωγραφίζαμε αντί ...

Δεν υπάρχει εναλλακτική.  Η ζωή έχει αποικειοποιηθεί πλήρως από τον νεοφιλελευθερισμό. Το τέρας της Παγκόσμιας αγοράς κι οι νόμοι του φαίνεται τόσο μεγάλο, τόσο δυνατό, που δεν περνάει από το μυαλό κανενός πως μπορεί να εξοντωθεί. Το μόνο που μας μένει για να ανλτήσουμε κάποια χαρά, είναι να γίνουμε ηδονιστές. Να χωθούμε στις μικροαπολαύσεις της στιγμής, με πράγματα ή άτομα που είναι όλα τα ίδια μεταξύ τους -γι αυτό ανταλλάξιμα- αλλά σε βαθμό υπερβολής, έως τελικής πτώσεως. Υπάρχει πίσω μας η σχετική λαϊκή μυθολογία και τα τσιτάτα της  που επαινούν την υπερβολή και χρυσώνουν την βλακεία "live fast and die young", "ζήσε γρήγορα και πέθανε νέος". Φαγητό, σεξ, ποτά, ναρκωτικά, βίντεο παιγνίδια, πορνό, ψώνια. Μερικά από αυτα χρειάζονται χρήματα, άλλα όχι. Υπάρχουν τα μέσα νάρκωσης κι αποχαύνωσης για όλα τα βαλάντια. Γιατί όλα αυτα είναι εθισμός και αποχαύνωση. Δεν είναι βιώσιμος τρόπος ζωής και δεν οδηγούν πουθενά εκτός από ένα κύκλο επανάληψης των ίδιων και των ίδι...

Ποιοί είναι οι άνθρωποι που ψωνίζουν την Μαύρη Παρασκευή;  Δεν έχω ιδέα.  Κατά την γνώμη μου υπάρχουν τριών ειδών καταναλωτές γύρω μας.  1) αυτοί που γενικώς έχουν χρήματα και μπορούν να ψωνίσουν οποιαδήποτε μέρα του χρόνου, ό,τι τους καπνίσει. 2) αυτοί που δεν έχουν τίποτα και δεν μπορούν να ψωνίσουν καμία μέρα του χρόνου, οτιδήποτε.  3) αυτοί που έχουν κάποια χρήματα, είχαν έως το 2010  περισσότερα και πάντως έχουν στο σπίτι τους πολύ περισσότερα πράγματα από όσα χρειάζονται.  Βέβαια, το τι χρειάζεται ο καθένας είναι πολύ υποκειμενικό, μπορεί να ξεκινήσει από μετρίως λογικά επίπεδα, π.χ. "ένα κινητό" γενικά κι αφηρημένα, για να φτάσει στην παράνοια  "το τελευταίο κινητό, με διπλή κάμερα ΧΧΧ + δυνατότητα fax + μια μικρή κεραία να μιλάω με τους Αρειανούς στον Αρη". Τα πάντα μπορούν να γίνουν ανάγκη αν υπάρχουν οι απαραίτητες διαφημίσεις. Ειδικά στα gadget της τεχνολογίας, πολλοί από εμάς μπορούμε να γεμίσουμε ένα καλάθι σκουπιδιών μό...

Μια που πρόσφατα αναφέρθηκα σε μυστικά περιποίησης που κυκλοφορούν από γενιά σε γενιά γυναικών ανά τους αιώνες, σκέφτηκα να σας αφηγηθώ μια ιστορία σχετική, που περιλαμβάνει ένα μυστικό τέτοιο, κατάλληλο για χρήση έως και σήμερα. Γύρω στο 2005 βρισκόμουν σε ένα μικρό επαρχιακό μέρος και έπιασα κουβέντα με την κυρία Γιαννούλα, μια ηλικιωμένη όμορφη κυρία του χωριού, για ρούχα, για χτενίσματα, για κοσμήματα. Την ρώτησα τι έκανε τα δύσκολα χρόνια μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, που ήταν περίπου 20 χρονών, πάνω στην εποχή που θες να βάλεις τα ομορφότερα ρούχα για να βγεις μια βόλτα, αλλά η οικογένειά σου δυσκολεύεται ακόμα και στο φαγητό. Μου απάντησε πως έφτιαχνε ρούχα από σακόπανο αλευριού, δηλαδή από το χοντρό ύφασμα λινάτσας στο οποίο ερχόταν συσκευασμένο το αλεύρι. Της είπα πως δεν έχω δει ποτέ μου, όμως φαντάζομαι πως είναι πολύ χοντρό και σκληρό υλικό, οπότε η κυρία Γιαννούλα  μου αποκάλυψε τι έκανε για να το επεξεργαστεί και να το κάνει κατάλληλο. Η διαδικασία είχε πολλά στ...

Σίγουρα δεν είμαι άνθρωπος της τηλεόρασης, έχω περάσει ορισμένες εποχές που για 6 μήνες δεν έχω δει τίποτα. Με εξαίρεση τις ταινίες στα κρατικά κανάλια, δεν μου κάνει τίποτα από το πρόγραμμα των σταθμών. Περισσότερο από όλα  στην τηλεόραση με εκνευρίζουν οι διαφημίσεις,  δεν τις καταλαβαίνω. Ναι, δεν καταλαβαίνω τι δείχνουν, δεν θυμάμαι το όνομα του προϊόντος, δεν διακρίνω εντός της διαφήμισης γιατί να διαλέξω αυτό το προϊόν έναντι άλλων ομοειδών. Όλες σχεδόν οι διαφημίσεις που βλέπω μου φαίνονται από σουρεαλιστικές έως ασυνάρτητες. Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι πράγματι ασυνάρτητες, ή μήπως είμαι κάποιο είδος χαζής /ειδικού τύπου χαζής που δεν είναι ικανή να αντιληφθεί το νόημά τους; Νομίζω πως το πρόβλημα είναι το εξής: οι διαφημίσεις δεν μιλάνε πια για το προϊόν, μιλάνε για τον χρήστη που θα το αγοράσει. Δεν αναφέρουν τα χαρακτηριστικά του προϊόντος ώστε να πείσουν τον θεατή/ καταναλωτή, απλώς δίνουν μια υπόσχεση κάποιου είδους παραδείσου για τον καταναλωτή στο μέλλον...