ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ Ή ΤΟ ΆΓΡΙΟ (2)

Μαζί με τον καταναλωτισμό που αυξάνει, παρουσιάζονται τα πρώτα δείγματα αντίδρασης και κριτικής σε αυτόν. Άρθρα που τονίζουν πως η απόκτηση υλικών αγαθών έχει εξισωθεί με την προσωπική ευτυχία. Άρθρα που αναφέρονται σε θρησκευτική προσήλωση καταναλωτών προς κάποιες εταιρείες και προσωποποίηση των εταιρειών αυτών στην συζήτηση (Η Body Shop είναι απατηλή, η DOVE είναι νεανική) Άρθρα που μιλάνε για ψυχαναγκαστική κατανάλωση και περιπτώσεις ανθρώπων με διαταραχή ψυχαναγκαστικής συσσώρευσης (hoarding) που δεν μπορούσαν να κινηθούν στο σπίτι τους, διότι δεν έμεινε τετραγωνικό εκατοστό ακάλυπτο από πράγματα. Η ερώτηση πόσο επιζήμια για τον πλανήτη είναι η κατανάλωση και η διαρκής αντικατάσταση πραγμάτων που λειτουργούν με άλλα καινούργια, αρχίζει να φουντώνει. Τα βίντεο στο Youtube "πώς να βάλετε τάξη στην ντουλάπα σας" (declutter), ακολουθούνται από άλλα βίντεο υπέρ του μινιμαλισμού "πώς να πετάτε 1 πράγμα την μέρα" και "πώς να φτιάξετε μια γκαρνταρόμπα-κάψουλα με 20 μόνο κομμάτια". 

Την κριτική ασκούν ως μεμονωμένα άτομα οι ιδιώτες, μερικές φορές και καθηγητές Πανεπιστημίου, αλλά  ο φιλελευθερισμός αντεπιτίθεται. Άλλοι καθηγητές ισχυρίζονται ότι οι άνθρωποι δεν οδηγούνται στην κατανάλωση τεχνηέντως και δεν θα τους πει κανένας τι είναι ανάγκη και τι δεν είναι. Οι Τράπεζες μαζί με τους εμπόρους διευκολύνουν τις αγορές, μετατοπίζοντας την αποπληρωμή πολύ-πολύ μακριά και προσφέροντας άτοκες δόσεις για πολλά προϊόντα. Τα επίσημα κράτη φτιάχνουν νόμους που ευνοούν την κατανάλωση, π.χ. δίνουν εκπτώσεις σε όσους έχουν πολλές αγορές μέσω πιστωτικών καρτών, ή μειώνουν τους φόρους κι αφαιρούν τα τέλη κυκλοφορίας σε όσους αγοράζουν αυτοκίνητα νέας τεχνολογίας. 

Φτάνουμε λοιπόν στο 2020, μετά από γενικευμένη οικονομική κρίση σχεδόν σε όλες τις χώρες της Δύσης, μνημόνια και μέτρα λιτότητας, ουρές ανέργων, κοινωνικά παντοπωλεία και συσσίτια, στην Ευρώπη και στην Αμερική. Υπάρχουν 3 διακριτές τάξεις ανθρώπων: οι πλούσιοι, αυτοί που τα βγάζουν πέρα κι αυτοί που δεν έχουν τίποτα, οι οποίοι είναι πολλοί. Και ξαφνικά, έρχεται ένας νόμος (https://www.dikaiologitika.gr/eidhseis/oikonomia/298619/erxetai-timoria-gia-osous-exoun-palaia-aftokinita?fbclid=IwAR1c4Snd5_b_GomK6vVbk51cpH2m9ibiFWdODfQH-asKnFBoO14YBlnj9-o)  στην χώρα μας που κάνει το διαφορετικό: δεν ενθαρρύνει την κατανάλωση όπως πριν, αλλά για πρώτη φορά τιμωρεί την ΜΗ κατανάλωση. Ο νόμος αφορά τα αυτοκίνητα, έχει ως στόχο την αντικατάσταση των βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων οχημάτων με υβριδικά-ηλεκτρικά. Ομως ενώ ως τώρα δίνονταν κίνητρα σε όσους ήθελαν να εκμοντερνιστούν, ή να αποκτήσουν στάτους ή να φτιάξουν την διάθεσή τους αγοράζοντας ένα νέο αεράτο γυαλιστερό μοντέρνο αυτοκίνητο, τώρα στοχεύει στούς ξεροκέφαλους που δεν θέλουν τίποτα από αυτά, αλλά επιμένουν να κυκλοφορούν με τα παλιό τους. 
Οχι. Δεν μπορείς να κυκλοφορείς με το παλιό σου που δεν έτυχε να χαλάσει, γιατί δεν είναι αληθινά παλιό. Οχι. Αυτές οι ιδιοτροπίες και τα γούστα τα περίεργα του τύπου "εγώ δεν θέλω να ψωνίσω" θα τιμωρηθούν. Οχι με τους συνηθισμένους τρόπους που τιμωρείται κοινωνικά η μη κατανάλωση, π.χ. με την περιφρόνηση και τον χλευασμό του περίγυρου προς τον οπισθοδρομικό, προς τον καθυστερημένο, ή προς αυτόν που κυκλοφορεί σαν ζητιάνος, αυτόν που δεν μπορεί να περάσει τον πορτιέρη στο νυχτερινό μαγαζί  κλπ. Οχι, η τιμωρία θα είναι ξεκάθαρη και οικονομική, π.χ. με αυξημένα τέλη κυκλοφορίας. Θα είναι τέτοια ώστε ή το αυτοκίνητο να αλλάξει και να γίνει καινούργιο ή ο καταναλωτής από οδηγός να γίνει πεζός. 

Κι αν τυχόν υπάρχει κάποιος που σκέφτεται πως όλη η προηγούμενη κατανάλωση δεν οφείλεται στο συμφέρον των κατασκευαστών που μπαίνει πολύ πάνω από το συμφέρον του καθενός ατόμου χωριστά, η δήλωση του Διευθύνοντος συμβούλου της Peugeot που αποπνέει απόλυτη βεβαιότητα, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ψευδαισθήσεις. 
(https://www.fleeteurope.com/en/new-energies/europe/interviews/peugeot-ceo-combustion-engine-will-be-dead-2030?a=SSC01&t%5B0%5D=Brussels%20Motor%20Show&t%5B1%5D=Peugeot&t%5B2%5D=PSA&t%5B3%5D=Electrification&curl=1)