Τα πολιτικά ημερολόγια

Ουρανοί — ελεήστε με. Γιατί δεν κατοικεί Θεός μέσα σας, ούτε νόμος να με οδηγήσει. Με έριξαν, παγωμένο σώμα, στο ματωμένο σκοτάδι της φυλακής. Δεξιά μου, στο υπόγειο, ένας τρομοκράτης δεμένος· Αριστερά, δηλητήρια, σκοινιά και λεπίδες. Ούτε αέρας, ούτε ουρανός, ούτε φως, ούτε σπίθα. «Ο δήμιος!» κραυγάζουν. «Σήκω και σφάξε!» αυτό ζήτησε η Λιμόρ Χαρ-Μελέχ, η δολοπλόκος υφάντρα του νόμου, που εξαγγέλλει τον Νόμο με κατάρες και με γέλια, κι έπειτα φωνάζει με τους υπόλοιπους: «Το Ισραήλ ζει!» ενωμένη με την Αυτού Μεγαλειότητα, τον   Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, Βασιλιά της γενιάς μου, που μαζεύει τ’ αδέλφια μου στο πρόσταγμά του, Κι υψώνοντας τα ποτήρια τους πίνουν «Στην ζωή» («Λ’Χαΐμ!» ) ολόκληρο το έθνος, αδελφοί και βασιλιάδες. Κι όμως, εγώ αντικρίζω το μίασμα. Κι αν υπάρχει δικαιοσύνη — ας φανερωθεί, ας λάμψει τώρα, δίχως αναβολή! Μα αν μονάχα αφού ο άνθρωπος σβήσει φανεί πως ήταν καθαρός, αθώος — τότε ο θρόνος της δικαιοσύνης ας γκρεμιστεί, ας χαθεί για πάντα! Γι...