Τα πολιτικά ημερολόγια

  Για σκέψου να μην πρόφταινα κι αυτό το καλοκαίρι να δω το φως ξανά εκτυφλωτικό να νιώσω την αφή του ήλιου στο κορμί μου να οσμιστώ δροσερές και χαλασμένες μυρωδιές να γευτώ γλυκόξινες και πιπεράτες γεύσεις ν’ ακούω τα τζιτζίκια ως τα κατάβαθα της νύχτας να καταλαβαίνω τούς δικούς μου που αγαπώ να μην αδημονώ μ’ αυτούς που με στηρίζουν να σκέφτομαι κι εκείνους που θέλησα να ξεχάσω να βρίσκω φίλους που έρχονται από μακριά ν’ αφήνω κι άλλες ζωές να μπαίνουν στη δική μου να κολυμπάω σε θάλασσες ζεστές ν’ αντικρίζω φρέσκα σώματα γυμνά ν’ αναπολήσω έρωτες, να ονειρευτώ καινούργιους ν’ αντιληφθώ τα πράγματα που αλλάζουν. Έτσι καθώς τα πρόφτασα αυτό το καλοκαίρι λέω να ελπίζω για προσεχή Χριστούγεννα για κάποια επόμενη Πρωτοχρονιά – άσε να δούμε και για παραπέρα. *************************** ( Ο Τίτος Πατρίκιος έγραψε αυτό το ποίημα το 2002, σε ηλικία 74 ετών, έπειτα από μια δύσκολη και κρίσιμη εγχείρηση και το απήγγειλε χτές το βράδυ τελευταίο, σε μια ποιητική βραδιά στο Ωδείο Αθηνών. Το...

  L'automne est un deuxième printemps où chaque feuille est une fleur. (Albert Camus)

  Γέλασα πολύ σήμερα με τον σύζυγο που όπως μου αφηγήθηκε, έφυγε από το σπίτι για την δουλειά κατά τις 8.00 και συνάντησε τεράστια κίνηση σε όλους τους δρόμους, από γονείς που πήγαιναν τα παιδιά τους με το ΙΧ αυτοκίνητό τους σε Γυμνάσια και Λύκεια. Εγώ δεν έχω δει ποτέ τέτοιο πράγμα, φεύγω από το σπίτι στις 6.00. -Σοβαρά ρε παιδί μου, σοβαρά, τους μαθητές των Λυκείων με το αμάξι, ολόκληρα μεγάλα παιδιά; του έλεγα ξανά και ξανά. Το τι γέλιο κάναμε, δεν λέγεται. Το πράγμα φαίνεται και σοτυς δυό μας εξωφρενικό. Τον καιρό που εκείνος κι εγώ πηγαίναμε Γυμνάσιο και Λύκειο, φυσικά δεν υπήρχε κανείς μαθητής με ομπρέλα σε όλο το σχολείο. Βασικά ούτε καν στα σπίτια υπήρχαν ομπρέλες, δύο το πολύ ανά τετράγωνο, εκείνες οι μαύρες οι παλιές, οι τεράστιες. Πηγαίναμε λοιπόν στο Σχολείο έτσι, με τα ρούχα μας κι από κάτω πάνινα Ελβιέλα παπούτσια που έκαναν μόνο δύο λεπτά μέσα στον βρεγμένο δρόμο για να γίνουν μούσκεμα και να παραμείνουν μούσκεμα έως τις 2.30 που ξαναγυρνούσαμε σπίτι. Κι όχι μόνο ...

  "Η άμμος στα σεντόνια", πίνακας της σύγχρονης ζωγράφου Karen Holingsworth

  Πρόσφατα ήρθε στην δημοσιότητα μια καταγγελία για επαναλαμβανόμενους βιασμούς γυναίκας από διακεκριμένο άντρα του προοδευτικού χώρου. Η καταγγελία είναι ανώνυμη και δημοσιεύτηκε στο Indymedia. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι Η ΝΤΡΟΠΗ της καταγγέλλουσας. Ντροπή για τον εαυτό της, που δεν πρόβλεψε, που δεν κατάλαβε εγκαίρως τι θα συνέβαινε, που δεν αντιστάθηκε αποτελεσματικά, που και επόμενες φορές δεν κατάφερε να αποφύγει τον βιασμό της κλπ.  Έχει δίκιο η γυναίκα που ντρέπεται;  Ναι, έχει δίκιο αν υπολογίσουμε ότι οι δικοί της φόβοι πως οι βιασμοί συνέβησαν επειδή η ίδια ήταν απροετοίμαστη, ανόητη, καλόπιστη κλπ, διατυπώνονται ήδη ως κατηγορίες προς το πρόσωπό της στα σχόλια των σχετικών αναρτήσεων, από άντρες ΚΑΙ γυναίκες.  Όχι, δεν έχει δίκιο λογικά, δηλαδή αν καταφέρει να σκεφτεί ότι η πράξη του βιασμού είναι πάντα η παρεκτροπή από το φυσιολογικό. Κανένας άνθρωπος δεν είναι υποχρεωμένος να προετοιμάζεται ώστε να αντιμετωπίσει την παρεκτροπή. Αυτό πρέπει να βάλουμε...

*********************************** Μόλις παρακολούθησα βίντεο κομμωτή που "μεταμορφώνει" μια πελάτισσα από καστανή σε κοκκινομάλλα και ενώ συζητούν της λέει: "Όσο περιποιούμαστε τον εαυτό μας, τόσο δείχνουμε ότι τον σεβόμαστε. Μας αξίζει ο σεβασμός ο δικός μας και των άλλων". Έχω να πω 2-3 πράγματα πάνω σε αυτό. Καταρχάς, αληθεύει ότι είναι καλύτερα να περιποιούμαστε τον εαυτό μας, αλλά η επαγγελματική περιποίηση της εμφάνισης μας δεν σχετίζεται με τίποτα άλλο εκτός από το οικονομικό μας επίπεδο και την ματαιοδοξία μας. Για την ακρίβεια το χτένισμα των μαλλιών μας από κομμωτές ή το επαγγελματικό μανικιούρ, ή το κόντυμα της φούστας από μοδίστρα, μάλλον δείχνει ότι αφαιρούμε την εποπτεία του εαυτού μας από εμάς τους ίδιους και την αναθέτουμε σε τρίτους. Η ανάθεση δεν είναι ποτέ καλό σημάδι, από την πολιτική έως το μανικιούρ. Έτσι κι αλλιώς, πολλές φορές τα αποτελέσματα της είναι ολέθρια, αφού π.χ. πολύς κόσμος βγαίνει από κομμωτήρια με κεφάλι από ανεπιθύμητο έως γελο...