«Άλλο ένα καλοκαίρι» (Τίτος Πατρίκιος)

 


Για σκέψου να μην πρόφταινα
κι αυτό το καλοκαίρι
να δω το φως ξανά εκτυφλωτικό
να νιώσω την αφή του ήλιου στο κορμί μου
να οσμιστώ δροσερές και χαλασμένες μυρωδιές
να γευτώ γλυκόξινες και πιπεράτες γεύσεις
ν’ ακούω τα τζιτζίκια ως τα κατάβαθα της νύχτας
να καταλαβαίνω τούς δικούς μου που αγαπώ
να μην αδημονώ μ’ αυτούς που με στηρίζουν
να σκέφτομαι κι εκείνους που θέλησα να ξεχάσω
να βρίσκω φίλους που έρχονται από μακριά
ν’ αφήνω κι άλλες ζωές να μπαίνουν στη δική μου
να κολυμπάω σε θάλασσες ζεστές
ν’ αντικρίζω φρέσκα σώματα γυμνά
ν’ αναπολήσω έρωτες, να ονειρευτώ καινούργιους
ν’ αντιληφθώ τα πράγματα που αλλάζουν.
Έτσι καθώς τα πρόφτασα αυτό το καλοκαίρι
λέω να ελπίζω για προσεχή Χριστούγεννα
για κάποια επόμενη Πρωτοχρονιά
– άσε να δούμε και για παραπέρα.
***************************
(Ο Τίτος Πατρίκιος έγραψε αυτό το ποίημα το 2002, σε ηλικία 74 ετών, έπειτα από μια δύσκολη και κρίσιμη εγχείρηση και το απήγγειλε χτές το βράδυ τελευταίο, σε μια ποιητική βραδιά στο Ωδείο Αθηνών. Το ποίημα είναι ένας ξεκάθαρος ύμνος στην ζωή, της οποίας αξίζει να τιμούμε κάθε στιγμή , κάθε λεπτό, κάθε ώρα που βιώνουμε. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά ακόμη και στις δυσκολότερες συνθήκες υπάρχει πάντα η πιθανότητα να ξαναζήσουμε στο μέλλον όμορφες στιγμές, όμορφες σχέσεις, σπουδαίες φιλίες, δηλαδή σπουδαία πράγματα του νου, της καρδιάς ή των αισθήσεων. Όπως κι αν βλέπει κανείς την κατάστασή του, δεν βλάπτει καθόλου να πει "άσε να δούμε και για παραπέρα")

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ Ή ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ;

ΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ή ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ;

Η Αντι-ιμπεριαλιστική Λέσχη του Ιμπεριαλισμού: Για τον Αριστερό Διεθνισμό και το Ιράν