Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΣΤΙΣ ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΣΕΛΊΔΕΣ

 

    Εχτές μου συνέβη κάτι στο facebook. Στην ροή μου βγήκε μια ανάρτηση από την σελίδα Protocols without Zion. Αυτή την σελίδα και άλλη μία που λέγεται xys contagion δεν τις ακολουθώ, όμως θυμάμαι με ωραίο τρόπο την συμβολή τους στην διαλεύκανση της υπόθεσης της Χρυσής Αυγής τον καιρό που γίνονταν η δίωξη των μελών της. Δεν ξέρω ποιοί είναι διαχειριστές της φυσικά, αλλά μάλλον είναι Εβραίοι της χώρας μας που πιστεύουν ότι παντού κρύβεται αντισημιτισμός, γι αυτό επαγρυπνούν κι αυτό είχε  φανεί πολύ χρήσιμο στην ελληνική κοινωνία τον καιρό της Χ.Α.. Το πρόβλημα είναι πως οι εβραϊκές σελίδες ακολουθούν ένα διευρυμένο ορισμό του αντισημιτισμού, δηλαδή τον ορίζουν όχι ως δυσμενή διάκριση κατά των Εβραίων, αλλά ΚΑΙ ως δυσμενή διάκριση κατά του Ισραήλ.  Με λίγα λόγια ταυτίζονται με τα σιωνιστικά ιδεώδη του Ισραήλ (τα οποία είναι η πλειοψηφική άποψη των κατοίκων του Ισραήλ), επικροτούν όλες τις σφαγές των Παλαιστινίων κλπ. 
   Αυτά όλα τρόπον τινά τα φανταζόμουν , χωρίς να τα έχω διαβάσει σε αναρτήσεις -αφού δεν εμφανίζεται η σελίδα στην ροή μου ποτέ. Το φανταζόμουν από ορισμένους Εβραίους που γνωρίζω, που έχουν φτάσει σε βαθύ μίσος για τους Παλαιστίνιους -όπως βλέπω στις αναρτήσεις τους.
   Αυτό που ΔΕΝ φανταζόμουν είναι πως οι εβραϊκές σελίδες παρουσιάζουν μια πλαστή εικόνα συναίνεσης με το κοινό, διαγράφοντας δυσάρεστα σχόλια και μπλοκάροντας άτομα. Οι σελίδες του Facebook είναι υποχρεωτικά όλες δημόσιες κι ανοιχτές σε σχόλιο από οποιονδήποτε. Δεν έχουν λοιπόν δικαίωμα  προκειμένου να αποφύγουν την κριτική να διαγράφουν ούτε τα σχόλια που αντιτίθενται στα λεγόμενά τους, ούτε άλλα δεδομένα που καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς τους. Ναι μεν η δυνατότητα διαγραφής σχολίων και μπλοκαρίσματος προσώπων επιτρέπεται στις σελίδες, αλλά αυτό πρέπει να συμβαίνει ΜΟΝΟ σε όσα σχόλια χρησιμοποιούν βωμολοχίες και φριχτή γλώσσα. Οπουδήποτε αλλού είναι απλώς λογοκρισία και φίμωση. 

Στην 1η εικόνα βλέπετε σε στιγμιότυπο οθόνης την ανάρτηση που διάβασα στο Protocols without zion, η οποία απορρίπτει ως ψεύδος την δολοφονία Παλαιστίνιων παιδιών από το Ισραήλ. Έγραψα λοιπόν σε σχόλιο ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να υπερασπιστεί κάποιος το Ισραήλ, όταν έχουμε πριν 15 μέρες έκθεση του ΟΗΕ που λέει πως σε 22.000 πτώματα παιδιών της Γάζας υπήρχε πληθώρα περιπτώσεων που είχαν πεθάνει από πυροβολισμό ελεύθερου σκοπευτή στο κεφάλι ή τα γεννητικά όργανα. 

Εκτός αυτού έχουμε είδηση της τελευταίας εβδομάδας , τόσο από Ισραηλινό, όσο και από αγγλικό  ειδησεογραφικό σάιτ για 7χρονο μωρό Παλαιστινίων που πυροβολήθηκε στο κεφάλι κατευθείαν από στρατιώτη IDF. Έβαλα την 2η φωτό που είναι της ισραηλινής οργάνωση B'Tselem, και μόλις πήγα να προσθέσω την 3η φωτό που είναι του BBC, μου βγήκε μήνυμα "το περιεχόμενο που αναζητάτε έχει αφαιρεθεί", δηλαδή το σχόλιό μου. Αυτό λέγεται λογοκρισία.
Εγραψα στο κουτάκι της αναζήτησής την σελίδα για να βρω την ανάρτησή , αλλά μάταια, η σελίδα έχει μπλοκάρει ολόκληρη εμένα. Αυτό λέγεται Φίμωση. 
     Οι σελίδες δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν τέτοια εξευτελιστικά πράγματα, δεν είναι καναπεδάκια σε σπίτια, είναι χώρος δημόσιου διαλόγου. Όποιος θέλει να γράφει κάτι και να συμφωνούν όλοι στα λόγια του, πρέπει να γράφει ιδιωτικά, για τους φίλους του.
      Εκτός αυτού, η διαγραφή σχολίων και το μπλοκάρισμα ατόμων είναι ιδιαίτερα υποτιμητική, ατιμωτική θα έλεγα, ειδικά για Εβραίους. Εγώ που έχω συνδρομές σε εβραϊκές εφημερίδες βεβαιώνω ότι ο διάλογος είναι ελεύθερος στο Ισραήλ, η απόλυτη απόρριψη των πολιτικών του Ισραήλ απολύτως θεμιτή από κάθε άτομο διακεκριμένο και μη, οι ειδήσεις στις εφημερίδες που δείχνουν τα αίσχη των εποίκων εναντίον των Παλαιστίνιων καθημερινές, κλπ. 
    Ετσι κι αλλιώς οι Εβραίοι πήγαν μπροστά συζητώντας και διαβάζοντας. Αυτοί οι λίγοι που γνωρίζουμε από τον κόσμο της σκέψης, όπως η Ρόζα Λούξεμπουργκ και η Εύα Γκόλντμαν διακρίθηκαν μιλώντας στα πλήθη σε μεγάλες ανοιχτές συγκεντρώσεις, κι ήταν σε θέση να πείσουν τους πάντες με την φωνή και τα επιχειρήματά τους. Δεν προσπαθούσαν να βγάλουν τους αντιρρησίες έξω από την συγκέντρωση με μπράβους. 
    Για τους διαχειριστές στο Protocols without zion, τι νόημα έχει να κάνουν like και να γράφουν σχόλια στις αναρτήσεις οι ίδιοι 50 Εβραίοι της Ελλάδας; Είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού της Ελλάδας; Αυτό που εκ πρώτης όψεως φαίνεται σαν καθολική αποδοχή των απόψεων των αναρτήσεων με like και καρδούλες,  είναι πραγματική αποδοχή; Αν είναι έτσι κι όλοι όσοι σας διαβάζουν σας αγαπάνε, τότε ποιοί πάνε στις πορείες υπέρ της Παλαιστίνης: Ποιοί βάζουν στα μαγαζιά τους ταμπέλες "το κατάστημα δεν εγκρίνει την γενοκτονία";