Εχουν τους ίδιους στόχους Ισραήλ και ΗΠΑ;

 

Ο Πόλεμος Ισραήλ- ΗΠΑ και Ιράν έχει ήδη μπει στην 4η εβδομάδα του και καθώς περνούν οι μέρες κι η αγωνία μεγαλώνει σε όλη την ανθρωπότητα για τις οικονομικές συνέπειες, αρχίζει και διαφαίνεται μια απόσταση ανάμεσα στους στόχους που έχει κάθε μία από τις δύο επιτιθέμενες χώρες. Αυτό το λέμε διότι ναι μεν σίγουρα η αρχική επίθεση ήταν συντονισμένη από κοινού για τους δυό, όμως τώρα πια το Ισραήλ και η Αμερική κάνουν διαφορετικές εκτιμήσεις για την κατάσταση και περιγράφουν διαφορετικά το μέλλον. Άραγε ποιοί μπορούν να είναι οι στόχοι του καθενός; 

Για τις ΗΠΑ

**********

Κατά την γνώμη της σελίδας μας  δεν υπήρχε καθόλου αρχικός στόχος εκτός από την υποστήριξη του Ισραήλ, γι αυτό δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός. Ο Ντόναλντ Τραμπ  παραπλανήθηκε από τον Νετανιάχου, τον γαμπρό του Τζάρεντ Κούσνερ (στενό οικογενειακό φιλο του Νετανιάχου) και  πολεμοχαρείς βουλευτές των ΗΠΑ  που όλοι βρίσκονται υπό Σιωνιστική χρηματοδότηση, π.χ υπό την χρηματοδότηση της Μίριαμ Άντελσον. 

H Aντελσον δίνει μεγάλα ποσά τόσο στις καμπάνιες του Νετανιάχου, όσο και του Τραμπ, του Μάρκο Ρούμπιο, του Τεντ Κρουζ, του Λίντσεη Γκράχαμ, του Μητς Μακ Κόνελ, του Ρον ντε Σάντις , της Νίκι Χάλεη, ενώ βέβαια είναι κύρια χορηγός στις οργανώσεις Ισραηλινο-Αμερικανική Συνεργασία, Σιωνιστική Οργάνωση Αμερικής, στο Μουσείο του Ολοκαυτώματος, στον Στρατό του Ισραήλ (IDF), είναι ιδιοκτήτρια της εφημερίδας Hayom κλπ. Το τελευταίο επίτευγμά της είναι το αίτημά της προς την αμερικάνικη κυβέρνηση να υποστηρίξει την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης στα εδάφη του Ισραήλ, αίτημα που έως σήμερα δεν έχει ικανοποιηθεί. Στην προηγούμενη θητεία του Τραμπ αγωνίστηκε να αναγνωριστούν τα Υψίπεδα του Γκολάν ως έδαφος του Ισραήλ, κάτι που έγινε, όπως επίσης να μεταφερθεί η Πρεσβεία των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, κάτι που κι αυτό έγινε. Επομένως η Μίριαμ Αντελσον είναι πρόσωπο ικανό να επηρεάζει την αμερικανική εξωτερική πολιτική, αποδεδειγμένα, δηλαδή να χαράζει αυτοπροσώπως την πολιτική των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και παρεμπιπτόντως, ομοίως  την οικονομική πολιτική εντός των ΗΠΑ στους τομείς που την ενδιαφέρουν (φορολόγηση των καζίνο). 

 

Η μεγαλομανία του Τραμπ, φυσικά έπαιξε ρόλο. Ήταν ήδη φαντασμένος και κατά την γνώμη του παραγνωρισμένος ως ιδιοφυία ικανή να γράψει Ιστορία ως Πρόεδρος.  Το μιλημένο παιγνίδι της Χολυγουντιανής απαγωγής του Νικολά Μαντούρο που χρειάστηκε σχεδόν καθόλου κόπο κι έφερε τον πρωθυπουργό μιας ολόκληρης χώρας σιδηροδέσμιο μπροστά στις αμερικάνικες τηλεοπτικές κάμερες, σίγουρα ξεγέλασαν τον Τραμπ στο να πιστέψει πως ο Πόλεμος με το Ιράν θα ήταν επίσης πανεύκολος και με αίσιο αποτέλεσμα, εάν ο "αποκεφαλισμός" των ηγετών του Ιράν γίνοταν επιτυχημένα. Αυτό είχαν δηλώσει ως δικό τους σχέδιο οι Ισραηλινοί στον Τραμπ κι είχαν προσπαθήσει με την είσοδο Μοσάντ και CIA πρακτόρων μέσα στις διαδηλώσεις Δεκεμβρίου 2025 να επιτύχουν. Δυστυχώς, παρά τις φρικαλεότητες που διέπραξαν οι πράκτορες (πυροβολισμούς διαδηλωτών, κάψιμο αστυνομικών ενώ ήταν ζωντανοί, κάψιμο τζαμιών, ασθενοφόρων και οχημάτων πυροσβεστικής) οι Ιρανοί που ήταν πραγματικά αντίθετοι στο καθεστώς του Ιράν δεν ήταν αρκετοί σε αριθμό ώστε να ανατρέψουν την κυβέρνηση, γι αυτό η περίφημη "ανατροπή καθεστώτος" τότε απέτυχε. 

Στην κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έμεινε τίποτα σπουδαίο εκτός από το να ακολουθήσει το Ισραήλ στον όποιο σχεδιασμό του, πράγμα που έγινε από τις 28 Φεβρουαρίου και μετά. Το Ισραήλ οργάνωσε την  δολοφονία του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη και πολλών ακόμα επικεφαλής διαφόρων τομέων της δημόσιας ζωής του Ιράν, τον βομβαρδισμό ενός Δημοτικού σχολείου, πολυκατοικιών και νοσοκομείων στην Τεχεράνη, πράξεις που όλες μαζί θα έφερναν χάος στην χώρα. Το αποτέλεσμα ήταν το αντίθετο. Ο λαός του Ιράν πλημμύρισε τους δρόμους σε διαδηλώσεις με σύνθημα "Θάνατος στην Αμερική, θάνατος στο Ισραήλ" και ταυτόχρονα η διοίκηση του Ιράν εντός μίας ώρας αντικατέστησε όλους τους αξιωματούχους και απάντησε στρατιωτικά στέλνοντας πυραύλους σε όλες τις αμερικάνικες βάσεις των αραβικών χωρών και τα ραντάρ. 

Το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ για όλα τα τάνκερ εκτός των κινέζικων ήταν το επόμενο βήμα. Οι ΗΠΑ, αν και ήταν ενήμερες από πριν μέσω ιρανικών κρατικών δηλώσεων για τα βήματα που θα ακολουθούσε το Ιράν εάν δεχόταν επίθεση, εντούτοις δεν πίστεψαν ούτε πως ο αντίπαλος ήταν ικανός να αντισταθεί, ούτε πως οποιαδήποτε χώρα δεν θα υπέκυπτε στην στρατιωτική της δύναμη, την διαφημισμένη ως "Ανίκητη". Η αντίσταση ήταν μια τεράστια έκπληξη, την οποία οι ΗΠΑ μπορούσαν να μην ζήσουν καθόλου εάν αντιλαμβάνονταν ρεαλιστικά τα πράγματα εξαρχής. Γνωρίζουμε τώρα πως και ο σύμβουλος για στρατιωτικά ζητήματα του Τραμπ και οι υπεύθυνος για την εθνική ασφάλεια τον είχαν ενημερώσει και ότι ο πόλεμος δεν μπορέι να κερδηθεί, αλλά και ότι το Ιράν δεν συνιστά απειλή για τις ΗΠΑ. Σήμερα τα στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά, οι τιμές του πετρελαίου ανεβαίνουν για την παγκόσμια οικονομία, η κλιμάκωση της πολεμικής αντιπαράθεσης έχει καταστρέψει τις αμερικάνικες βάσεις σε όλη την περιοχή, όπως επίσης μερικώς και τις υποδομές πετρελαίου στις αραβικές χώρες, τα αντιβαλλισιτκά συστήματα όλων των χωρών δεν λειτουργούν, το Ιράν έχει ακόμα πολλούς πυραύλους και κάνει 3 τουλάχιστον επιθέσεις την ημέρα στο Ισραήλ, γι αυτό τώρα ο μόνος στόχος των ΗΠΑ είναι να βρουν κάποιο τρόπο να σταματήσουν τον πόλεμο χωρίς να παρακαλέσουν το Ιράν και η οικονομική ζωή της Γης να ξαναγυρίσει στην ομαλότητα. Τίποτα άλλο. Γνωρίζουν πως οι αμερικάνικες βάσεις δεν θα ξανα-λειτουργήσουν, πως η συνεργασία τους με αυτές, καθώς και με την Κορέα ή την Ταιβάν έχει τερματίσει, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο πρέπει να ξανακυλήσει ομαλά από τα στενά του Ορμούζ προς κάθε χώρα της υφηλίου, πάνω από όλα το χρηματιστήριο και εάν είναι δυνατόν, το δολλάριο. 

 

Για το Ισραήλ

************ 

Οι στόχοι του Ισραήλ φαίνεται πως είναι διαφορετικοί. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο σε κάθε λογικό άνθρωπο της γης, ο 1ος στόχος του Ισραήλ είναι το "Μεγάλο Ισραήλ', μια επινόηση φανατικών θρησκευόμενων που αντλεί την αρχή της στον Βίβλο, όμως την συμμερίζεται μεγάλο ποσοστό των Ισραηλινών, παρά το ότι το 80% μεταξύ τους δεν είναι καν θρησκευόμενο. Οι Ισραηλινοί έχουν καταφέρει, χωρίς να είναι θρησκευόμενοι, να πιστεύουν και ότι είναι ο εκλεκτός λαός του Θεού και ότι η γη του Ισραήλ τους έχει αποδοθεί από τον ίδιο τον Θεό. Εαν δεν πίστευαν αυτήν την θεωρία, θα έπρεπε να λένε στον εαυτό τους ότι είναι απλώς γκάνγκστερ που πήραν με το ζόρι την γη ένος άλλου λαού. Όλοι οι Ρωσοι, Ουυκρανοί, Γάλλοι, Έλληνες και Γερμανοί Εβραίοι που εποίκησαν στο Ισραήλ από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και μετά, γνώριζαν πως κατάγονται από αλλού , πως μιλάνε την γλώσσα του αλλού, και πως στην Παλαιστίνη, (μετέπειτα Ισραήλ) ζούσαν άλλοι άνθρωποι επί χιλιάδες χρόνια. Γνώριζαν πολύ καλά πως κάθε τετραγωνικό μέτρο που τους δινόταν ή το έπαιρναν με την βία, ανήκε σε άλλους επί αιώνες. Έπρεπε να προβάλουν μια Άνωθεν εντολή νομιμοποίησής τους στο έδαφος των άλλων, αλλά όχι του ΟΗΕ, γιατί ο ΟΗΕ είναι πολιτική επινόηση ανθρώπων. Τι καλύτερο από μια θεϊκή εντολή, που βρίκσκεται μέσα στο ιερό βιβλίο Χριστιανών, Μουσουλμάνων και Ιουδαϊστών -εάν κάποιος ερμηνεύσει τα λόγια με τον κατάλληλο  τρόπο; 

 

Το επόμενο στάδιο της ίδρυσης του Ισραήλ για τους Ισραηλινούς είναι το Μεγάλο Ισραήλ, ארץ ישראל השלמה, δηλαδή η έκταση που ανήκε στο Ισραήλ περίπου το 950 π.Χ, την εποχή του Σολομώντα. Περιλαμβάνει το σημερινό Ισραήλ, όλη την Παλαιστίνη, όλο τον Λίβανο, όλη την Ιορδανία, ολόκληρο το Κουβέιτ, την μισή Συρία, το μισό Ιράκ, την μισή Σ. Αραβία και το 1/4 της Αιγύπτου. Το όραμα φαίνεται λογικό στους θρησκευόμενους Ισραηλινούς, παρά τα χιλιάδες χρόνια που πέρασαν από τότε και τις αλλαγές στα γεωπολιτικά.  Ο Θεός δεν ξαναήρθε να δώσει άλλες εντολές στους ανθρώπους, ή να ορίσει άλλο λαό ως εκλεκτό του, επομένως γιατί να μην είναι λογικό το Μεγάλο Ισραήλ; Οι θρησκευόμενοι Ισραηλινοί που το συμμερίζονται δεν είναι η πλειοψηφία, όμως είναι αφοσιωμένοι άνθρωποι, δοσμένοι στην υπόθεση και ικανοί να την προχωρήσουν επειδή βρίσκονται στην ηγεσία του Ισραήλ. Αλλά όχι μόνο, οι χριστιανοί Σιωνιστές των ΗΠΑ συμμερίζονται αυτό το σχέδιο και τους στηρίζουν, π.χ. ο Μάικλ Χάκαμπι, πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ που πρόσφατα είπε σε συνέντευξη στον Τάκερ Κάρλσον "ναι, ας πάρει το Ισραήλ όλες αυτές τις περιοχές". Απίστευτο κι όμως αληθινό, αμερικανός πολιτικός βγαίνει δημόσια και λέει "Ας πάρει το Ισραήλ και μερικές ακόμα χώρες", επομένως δεν υπάρχει κανένα θέμα Διεθνούς νομιμότητας και Δικαίου στα οράματα του Ισραήλ, βρίσκεται εκτός περιορισμών παγκόσμια. 

 

Το Μεγάλο Ισραήλ δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί ούτε εάν οι ΗΠΑ δεν στηρίζουν στρατιωτικά το Ισραήλ στις επιθέσεις του σε γειτονικές χώρες (πράγμα που οι ΗΠΑ κάνουν επί δεκαετίες), αλλά ούτε και αν οι ΗΠΑ παραμείνουν στην περιοχή ως υπερδύναμη για πάντα. Ο Πόλεμος με το Ιράν είναι μια τέλεια ευκαιρία για αποδυνάμωση του Ιράν όσο γίνεται, αλλά και για απομάκρυνση των ΗΠΑ από όλη την Μέση Ανατολή, όταν όλα τελειώσουν. Οι χώρες της περιοχής μπορούν κάλλιστα να αλλάξουν υποστηρικτή και να διαλέξουν το Ισραήλ, το οποίο έχει κάνει μόνιμη απασχόληση των κατοίκων του τον Στρατό. Ακόμα και το ίδιο το Ιράν θα μπορούσε να συμφωνήσει με το Ισραήλ οικονομικά: Το Ιράν θα ελέγχει την εμπορική κίνηση μέσω των στενών του Ορμούζ, το Ισραήλ την εμπορική κίνηση μέσω των λιμανιών του και του σχεδίου IMEC που ενώνει την Ευρώπη με το Ισραήλ, την Μέση Ανατολή και την Ινδία. Οι Αμερικάνικες βάσεις, κενές από αμερικανούς, μπορούν να γίνουν Ισραηλινές βάσεις. Μαζί με την υποστήριξη της τεχνολογίας παρακολούθησης που έχει το Ισραήλ (VPN και Palantir + Open AI, εβραϊκών συμφερόντων, ισχυρά συνδεδεμένες με την παρακολούθηση ή και τις δολοφονίες ατόμων) το Ισραήλ μπορεί να γίνει σίγουρα η αδιαμφισβήτητη ηγεμονική δύναμη σε όλη την Μέση Ανατολή, οικονομικά και στρατιωτικά. 

 

Οι ΗΠΑ θα μετανιώσουν πικρά γι αυτόν τον πόλεμο, που επιδιώκει το Ισραήλ από το 1992 ορατά (υπάρχουν βίντεο του Νετανιάχου που μιλάει στο αμερικάνικο Κογκρέσο για την απειλή του Ιράν), αλλά είναι ήδη αργά. Το Ισραήλ παρά τους δισεκατομυριούχους Σιωνιστές της Αμερικής, χρειάστηκε να περιμένει δεκαετίες ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος ανόητος και φαντασμένος Πρόεδρος που θα το βοηθούσε να επιτεθεί στο Ιράν. Ολοι οι προηγούμενοι αρνήθηκαν γιατί ήταν πιο πραγματιστές. Οι Αμερικανοί πολίτες προς το παρόν είναι πλειοψηφικά κατά του πολέμου, ωστόσο το 27% τον υποστηρίζει. Προς το παρόν δεν έχουν δεί τίποτα κακό εκτός από την άνοδο της βανζίνης κατά 100% μέσα σε ένα μήνα (ήταν 58 δολ στις 28 Φεβρουαρίου, είναι 114 δολ. σήμερα). Η βενζίνη είναι πρόβλημα αλλά όχι αξεπέραστο, όπως η ακρίβεια ή και έλλειψη τροφίμων που θα ακολουθήσει. Ο Τραμπ αναλογίζεται μονο το προσωπικό πολιτικό κόστος στον ίδιο, τίποτα άλλο. Δεν έχει την ηθική που χρειαζεται για να αναλογιστεί την δημόσια βλάβη από τον Πόλεμο. Δεν καταλαβαίνει ότι παρασύρθηκε από έναν πολύ εξυπνότερό του Νετανιάχου, από ένα Ισραήλ που έχει μεγαλεπίβολους και μακροχρόνιους στόχους, αντάξιους της επόμενης αυτοκρατορίας. Δεν καταλαβαίνει ότι αυτός ο πόλεμος ξεκίνησε και θα συνεχιστεί μόνο για να ικανοποιήσει τους στόχους του Ισραήλ: το Μεγάλο Ισραήλ.